Σινέ Ελληνίς: Θα σβήσει τα 44ά κεράκια του;
Σινεμά κάτω από τα αστέρια σε ένα τοπίο που θυμίζει νησί με πανόραμα τον φωτιζόμενο Πύργο του ΟΤΕ. Αυτό είναι που κάνει το Ελληνίς, τον θερινό κινηματογράφο που βρίσκεται στη ΔΕΘ, ξεχωριστό. Με ιστορία 42 χρόνων, το Ελληνίς έχει αφήσει το δικό του στίγμα στην ταυτότητα της Θεσσαλονίκης.
«Το Ελληνίς ξεκινάει περίπου το 1984. Είχε μία μικρή στιγμή που το πήρανε για να το κάνουν λούνα πάρκ και ξανά επέστρεψε στην θέση που είναι σήμερα, σα θερινό σινεμά. Είναι ένας χώρος με αρκετή ιστορία όλα αυτά τα χρόνια. Έχουν περάσει από εδώ διαφορετικές κινηματογραφικές εποχές και είχαμε πολλές αξέχαστες στιγμές. Το είχε ο πατέρας μου μέχρι το θάνατο του το 2015 και από εκεί και πέρα ανέλαβα εγώ», μοιράζεται ο υπέυθυνος του κινηματογράφου, Γιάννης Ζαφειρίου.
Ο κινηματογράφος βίωσε πολλές μεγάλες στιγμές, από προβολές ταινιών που άφησαν εποχή, όπως Γάμος αλά Ελληνικά και Mamma Mia, έως και πρόσφατες επιτυχιές όπως η Barbie και το Oppenheimer, όπου ο χώρος γέμιζε από κόσμο, αναδεικνύοντας, ειδικότερα τα τελευταία χρόνια μετά την πανδημία του κορονοϊού, τη δυναμική του θερινού σινεμά ως μιας ολοκληρωμένης καλοκαιρινής εξόδου, όπως αναφέρει ο κος Ζαφειρίου. Σήμερα βέβαια, από τους φίλους του σινεμά και ειδικά τους νέους, όπως ο ίδιος παρατηρεί, υφίσταται μια στροφή στον ευρωπαϊκό και τον διεθνή ανεξάρτητο κινηματογράφο.
«Το προφίλ μας απευθύνεται και στο σταθερό κοινό. Δηλαδή μπορεί να μην παίζουμε μόνο mainstream ταινίες, αλλά έχουν τον κοινό τους. Δεν είναι δηλαδή αντί-εμπορικές, η πόλη διαθέτει σινεφίλ κοινότητα. Το πιο σημαντικό λοιπόν είναι ότι ο χώρος συνεισφέρει προσφέροντας και κάποιες ποιοτικές ταινίες οι οποίες πραγματικά και φέρνουν και δημιουργούν κόσμο. Οι νέοι πλέον έχουν αλλάξει τις συνήθειες τους και παρακολουθούν, αρκεί να τους κεντρίσει το ενδιαφέρον», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η αγάπη που δείχνουν για τον κινηματογράφο και τον χώρο του οι άνθρωποί του είναι επίσης μεγάλη. «Είναι ένας χώρος που είναι γεμάτος πράσινο, τον οποίο φροντίζουμε πάρα πολύ και για να δημιουργηθεί χρειάστηκε πάρα πολλά χρόνια. Για να ξεκινήσουμε το καλοκαίρι, κάθε χρόνο απαιτούνται 2.5 μήνες εργασίας, φροντίδα. Προσπαθούμε, επίσης, να προσφέρουμε μικρές έξτρα παροχές στον κόσμο μας: όταν ο καιρός κρυώνει έχουμε κουβερτούλες. Τώρα με την ζέστη είχαμε και βεντάλιες. Στο δίκτυο κινηματογράφων στο οποίο είμαστε με το «Κολοσσαίον», είμαστε και οικογενειακές επιχειρήσεις, είμαστε αδέλφια, ξαδέλφια όλοι. Γι' αυτό το λόγο το κάνουμε με πολύ αγάπη και πιστεύουμε ότι γι' αυτό παίρνουμε και την αγάπη του κόσμου», αναφέρει ο κος Ζαφειρίου.
Το Ελληνίς κλήθηκε φυσικά να αντιμετωπίσει και μεγάλες προκλήσεις. Η άνοδος των streaming πλατφορμών αυξήθηκε δραστικά κατά την πανδημία, με τη μεγάλη οθόνη να δείχνει γρήγορα σημάδια ανάκαμψης. Ο κος Ζαφειρίου βέβαια αναφέρει πως η συζήτηση αυτή γίνεται προς λανθασμένη κατεύθυνση, προσθέτοντας φυσικά πως «μετά τον κορονοϊό, ήταν το άγχος όλων των φίλων κινηματογραφιστών ότι πλέον ο κόσμος έμαθε στις streaming πλατφόρμες. Το 2021-2022 μόνο τα θερινά μας κρατούσαν, οι χειμερινοί ήταν για να κλείσουν και αυτό που είχα πει από την αρχή και στους συναδέλφους μου ήταν να μην ανησυχούν γιατί αυτή τη στιγμή δεχόμαστε το κύμα του κορονοϊού. Δηλαδή, δεν υπήρχαν ταινίες γιατί την εποχή του κορονοϊού δεν γυρίστηκαν ταινίες. Σήμερα, το 2026 έχει περάσει την εποχή του 2019 ήδη, χωρίς να έχουμε κλείσει την σεζόν. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ο ανταγωνισμός της πλατφόρμας. Και αποδεικνύει ότι το σινεμά ξεπερνά μία ακόμη κρίση όπως στο παρελθόν (τηλεόραση, βίντεο, DVD). Είμαστε πάλι στην ίδια φάση».
Παλαιότερα φυσικά, υπήρχε και η πρόκληση της εισόδου των αλυσίδων mainstream κινηματογράφων στον κινηματογραφικό χάρτη της πόλης, όχι μόνο για το Ελληνίς αλλά για όλους τους τοπικούς κινηματογράφους στην πόλη. Ο κος Ζαφειρίου μας μοιράζεται έναν διάλογο που είχε αυτή την εποχή με τον διευθυντή μια τέτοιας αλυσίδας πολύ γνωστής στην Ελλάδα. «Μου λέει "εδώ ήρθαμε για να αλλάξουμε τα δεδομένα". Λέω "τι θα αλλάξετε;". Μου λέει "ο κόσμος θα έρχεται στο χειμερινό και το καλοκαίρι". Λέω "τι θα κάνετε περισσότερο που δεν το έχουμε κάνει όλοι οι υπόλοιποι κλασσικοί κινηματογράφοι;". Λέει "θα έχουμε κλιματισμό". Και εμείς έχουμε. "Θα έχουμε καλύτερο ήχο". Και εμείς έχουμε. Δύο χρόνια μετά η αλυσίδα αυτή έβγαλε τα δικά της θερινά σινεμά, γιατί δεν μπόρεσε να ξεπεράσει το θερινό σινεμά. Το θερινό σινεμά έχει πολύ δυνατή διείσδυση στο ελληνικό κοινό, γιατί είναι ένα ελληνικό φαινόμενο που πραγματικά είναι θεσμός για τη χώρα. Γι' αυτό και πρέπει να προστατευτεί από κάθε κίνδυνο».
Σήμερα, η πρόκληση που καλείται να αντιμετωπίσει το Ελληνίς είσαι ίσως η μεγαλύτερη στην ιστορία του. Και αυτό διότι ο σχεδιασμός για την ανάπλαση του χώρου της ΔΕΘ βγάζει εκτός τον θερινό κινηματογράφο, γεγονός ιδιαίτερα ανησυχητικό. «Έχω κάνει πολλές κουβέντες με όλους τους αρμόδιους, με τον Δήμαρχο, με τη ΔΕΘ και με άλλους. Και αυτό που επιμένω και λέω είναι ότι το «Ελληνίς» θα έπρεπε να είναι μέσα στο σχεδιασμό. Αυτή τη στιγμή, αν δούμε τον χώρο περιμετρικά της έκθεσης, πάμε από τον Πύργο του ΟΤΕ και δούμε ποιος χώρος έχει πράσινο, ο μόνος χώρος είναι το Ελληνίς. Θέλω να πω λοιπόν, ότι γενικά αυτό θα πρέπει πρώτα απ' όλα η πολιτεία να το φροντίσει. Κι αν μην τι άλλο, ο χώρος αυτός ανήκει σε ένα δημόσιο φορέα, άσχετα αν τώρα οι δημόσιοι φορείς έχουν ονομαστεί Ανώνυμες Εταιρίες κλπ. Αν η πολιτεία δεν το προστατεύσει, τι περιμένουμε από τις ιδιώτες; Αυτός ο χώρος πρέπει να προστατευτεί πάση θυσία και θεωρώ ότι και όλος ο κόσμος θα το ήθελε, γιατί δεν χαλάει κάτι και ούτε έχει κτίσματα μέσα για να πεις ότι επηρεάζει την ανάπλαση».
Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια εποχή στην οποία οι κινηματογράφοι στην Ελλάδα βρίσκονται σε μια κρίσιμη περίοδο, με κάποιους, όπως το Απόλλων, να έχουν βρεθεί ένα βήμα πριν το κλείσιμο και τελικά να σώζονται. Άλλοι, όπως το Ατλαντίς στην Αθήνα, να κλείνουν οριστικά. Ο κος Ζαφερίου φυσικά το σκέφτεται κάπως έτσι: «Είναι πολύ δύσκολο, αν και αναπτύσσεται αυτή τη στιγμή σε πόλεις όπου πραγματικά οι Δήμοι το φροντίζουν. Φανταστείτε ότι η πόλη αυτή τη στιγμή έχει 4 Θερινούς κινηματογράφους στο κέντρο της, ενώ η Αθήνα αντίστοιχα στο βασικό της κέντρο, δίχως τις γύρω περιοχές, έχει 25. Αυτό και μόνο τα λέει όλα. Γι' αυτό επιμένουμε στην προστασία των Θερινών κινηματογράφων και στη Θεσσαλονίκη, γιατί δεν είναι πολλοί. Είναι ελάχιστοι είναι στα μέτρα του εφικτού αυτή η προστασία. Το «Ναταλί» έχει προστατευτεί από την Μελίνα Μερκούρη, δηλαδή είναι διατηρητέος χώρος και δεν μπορεί κανείς να τον πειράξει. Το αντίστοιχο θέλουμε και για τους άλλους τρεις θερινούς κινηματογράφους που υπάρχουν στην πόλη».
Σχόλια