Διάκριση των φύλων: Τι αντίκτυπο αφήνει η 8η Μαρτίου στο σήμερα;

Με αφορμή την απεργία που καθιερώθηκε την ημέρα της γυναίκας στις 8 Μαρτίου και το ηχηρό μήνυμα για ίσες ευκαιρίες χωρίς συμβιβασμούς, διακρίνουμε πως οι πανελλαδικές συγκεντρώσεις σε κεντρικά σημεία των πόλεων δείχνουν ότι χρόνο με το χρόνο ενισχύεται η ανάγκη να  αντιμετωπιστεί το θέμα με περισσότερη σοβαρότητα.

Σε περιόδους που ορισμένοι θέλουν να θεωρούν κεκτημένο τις ίσες ευκαιρίες ανεξαρτήτως φύλου -με το γράμμα του νόμου τουλάχιστον, διότι οι κοινωνικές κατασκευές και αντιλήψεις απαιτούν μάχες γενεών- σχόλια περί της θέσης των δυο φύλων θέτουν υπό αμφισβήτηση την ύπαρξη όλων όσων κατακτήθηκαν με κόπους δεκαετιών. Πώς ερμηνεύονται οι συγκυρίες φυλετικών διακρίσεων όσο κυλά η καθημερινότητα;

Παρόλο που σήμερα ειδικά άνθρωποι προχωρημένης ηλικίας θέλουν να διαβεβαιώνουν ότι η κοινωνική θέση των γυναικών δεν είναι χαμηλότερη και δεν στερεί ευκαιρίες επιπέδου ζωής σε σχέση με αυτές των ανδρών, θεμελιώδη ζητήματα, όπως η έμφυλη βία και το μισθολογικό χάσμα παραμένουν βαθιά προβληματικά.

Η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) επιμένει στην ανάγκη για συνεχή αγώνα με τεράστια συμμετοχή, επισημαίνοντας ότι η ισότητα στη ζωή, τη μόρφωση, την υγεία και την εργασία αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα. Πόσο μάλλον σε ένα κράτος που τα τελευταία χρόνια παγώνει στην είδηση μιας ακόμα γυναικοκτονίας.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, το 2023 καταγράφηκαν 9.860 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, είτε από γονέα ή σύντροφο, εκ των οποίων τα 8.409 αφορούσαν θύματα γυναίκες. Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις, οι καταγγελίες έγιναν από τρίτα πρόσωπα, καθώς τα θύματα προσπάθησαν να διαψεύσουν τις μαρτυρίες λόγω φόβου -σε σημείο που υπήρξαν περιπτώσεις που η υπόθεση έκλεισε με μη αναστρέψιμο αποτέλεσμα. Αυτή η κατάσταση προϋπήρχε βέβαια -με μόνη διαφορά ότι δεν μπορούσαμε να μάθουμε τι συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες. Πλέον ο κόσμος δεν αντιδρά σαν να πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά.

Η αύξηση στις καταγγελίες μπορεί να ερμηνευθεί ως ένδειξη ότι περισσότερες γυναίκες βρίσκουν το θάρρος να καταγγείλουν περιστατικά βίας, πιθανώς λόγω της αυξημένης ευαισθητοποίησης και των κινητοποιήσεων. Στη σημερινή εποχή που η πληροφορία διαδίδεται γρήγορα, αντίστοιχες τραγωδίες δεν μπορούν να ξεχαστούν.

Εξίσου σημαντικό είναι και το τι γίνεται στον εργασιακό χώρο. Από τη συστηματική λεκτική ή σωματική κακοποίηση ως και την ανομοιογενή κατανομή του μισθού, η διάκριση εις βάρος των γυναικών παραμένει πρόκληση ακόμα και τώρα.  Η ετήσια έκθεση εργασίας που έγινε το 2023 έδειξε ότι καταγράφηκαν συμβάντα σε εργασιακούς χώρους που αφορούσαν κατά 95% βίαιη συμπεριφορά  (λεκτική και σωματική) και ένα 5% σχετιζόταν με τη σεξουαλική παρενόχληση. 6 στα 10 θύματα επιβεβαιώνεται πως είναι γυναίκες, ενώ οι θύτες είναι σε αρκετές περιπτώσεις οι εργοδότες και σε ευρύτερο πλαίσιο προϊστάμενοι ή απλοί συνάδελφοι.

Φέτος, η Ημέρα της Γυναίκας έδειξε πως το κίνημα κατόρθωσε να προσφέρει ποικίλες μελλοντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες και βελτιώσεις στις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας. Παρά τις προσπάθειες, πρέπει να αναφερθεί ότι ακόμα δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία που να δείχνουν την αλλαγή συνθηκών, δίνοντας έδαφος μεγαλύτερων διεκδικήσεων σε δικαιώματα απέναντι στην αναχρονιστική συμπεριφορά.