Και γυρνάμε πάλι στην αγαπημένη μας στήλη. Βραδινές σκέψεις σε συνοδεία κρασιού. Μια άκυρη βραδιά του Αυγούστου.

Να βοηθήσουμε με τον δικό μας τρόπο ώστε οι πρόσφυγες, οι κατατρεγμένοι του κόσμου, να ζήσουν με αξιοπρέπεια όπως αξίζουν όλοι οι άνθρωποι

Σε κανέναν δεν απαγορεύεται, να αγαπάει, να παθιάζεται με κάτι, να ζει είτε έχει δύο χέρια, είτε ένα, είτε κανένα

Μετά από τόσα χρόνια, με όσα έχουν δει τα μάτια μου, απλά τους σιχάθηκα. Πλέον, όταν βλέπω παρέες με πολλά άτομα, τους λυπάμαι.

Η φιλία είναι ένας δεσμός που δύσκολα ορίζεται με λόγια. Είναι κάτι περισσότερο από μια απλή συντροφικότητα ή μια περιστασιακή σχέση...

Όμως, δε θα το ξαναζήσεις. Το είχες και το έχασες. Το άφησες να φύγει ή έφυγες εσύ.

Το παλαιστινιακό αποτελεί ένα φλέγον παγκόσμιο ζήτημα. Βγάλαμε τις μάσκες από το στόμα μας για να τις βάλουμε ξαφνικά στα μάτια μας;

Έχεις σκεφτεί ποτέ πως θα ήταν η ζωή σου αν δεν έβλεπες; Δεν άκουγες; Δεν περπατούσες; Δεν άγγιζες; Δεν ονειρευόσουν;

Και ερχόμαστε στο επίκαιρο θέμα της ιδιωτικοποίησης του νερού.

Μεσσιανισμός. Μια έννοια οχι τόσο γνωστή, όμως με σημαντική παρουσία στη ζωή του Έλληνα, και οχι μόνο, πολίτη. Με την έννοια αυτή...

Αν ο πυρήνας μιας κοινωνίας μένει αδρανής, τότε αφήνουμε χώρο σε μία μειοψηφία να αποφασίζει εκ μέρους μας.

Όλες μας οι αποφάσεις θα έχουν και μια συνέπεια, πρόσεξε η δική σου να έχει θετικό αποτέλεσμα, είτε είναι σωστή είτε όχι.

Να γίνει το λειτούργημα του πολιτικού άχθος και όχι καμάρι. Γιατί από το πολύ καμάρι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Πώς μπορεί να επηρεάσει η διάδοση ψευδών πληροφοριών την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος και πώς αυτό αφορά εμάς ως πολίτες;

Είναι κάτι πολύ περισσότερο. Είναι οι κόποι μιας ολόκληρης ζωής. Για κάποιους/-ες είναι ένα όνειρο ζωής. Είναι...

Σκέψεις για την αυτογνωσία, ένα δώρο που οφείλουμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε στους εαυτούς μας, ξεκινώντας από το 0, όχι το 1.

Το προεδρικό διάταγμα 85, χωρίς να προσμετρά τα δικαιώματα και την υπόληψη των ηθοποιών, τους κατατάσσει στους ανειδίκευτους εργάτες.

"Παρακαλώ, περάστε" Είπα και σου έδειξα τον δρόμο Της θέσης που φύλαξα για σένα να ακουμπήσεις το άδειο σου κορμί "Παρακαλώ, καθίστε"...

Ποιο σκοτάδι σε οδήγησε εσένα σε αυτές τις σκέψεις; Ποιόν δρόμο αποφάσισες να ακολουθήσεις; Γνώριζες ότι κάποια στιγμή θα συμβεί... Κι'...

Είναι αυτή η ώρα της ημέρας που με πιάνουν αυτές οι σκέψεις μου, για τη ζωή, τον κόσμο, τις καταστάσεις γενικώς που μας περιβάλλουν....

Το 2022 δεν μιλάμε πλέον για εφημερίδες, περιοδικά, ενημερωτικά φυλλάδια ή οποιαδήποτε μορφή "πρωτόγονου" έντυπου μέσου ενημέρωσης...