The industry seduced me at a young age. I kept going back to Galliano’s Dior, the Macbethian apocalypse of McQueen, and the way Grace Coddington’s genius married Annie Leibovitz’s lens more often than was healthy. I was in love with the heavy, glossy pages, the witty paragraphs, the interchanging topics and pictures. I never once thought of relating to the model; no, I wanted to be her. The girl tainting the cigarette with her mauve lipstick as she leaned against a crumbling

Lola, η φεμινιστική βόμβα της Μαρίνας Σάττι, σκάει ακριβώς εκεί που πρέπει: «Που πηγαίνει με τη γόβα και το κραγιόν; Με τη Gucci και τη...

(Image Credit: Pinterest/ FX.) Ενώ τα εγκόσμια και τα “της κοινωνίας” τα ορίζουν συγκεκριμένες ήπειροι, τα άυλα, τα της ψυχής και του...

«Το στυλ είναι το μέσο για να πεις ποιος είσαι, χωρίς να χρειαστεί να μιλήσεις»: Με αυτή τη λιτή, αλλά μεστή φράση αλήθειας, η Rachel Zoe...

Σε μια εποχή που το streetwear και το maximalism κατέκλυσαν τις πασαρέλες και τις ντουλάπες μας, το μινιμαλιστικό στυλ επιστρέφει με έναν...

Οι πασαρέλες της δεν αναπαράγουν τάσεις, τις διαμορφώνουν. Και φέτος, αποδεικνύουν ότι το Y2K δεν είναι μια παροδική εμμονή της Gen Z.

Όχι πολλά χρόνια πίσω, όταν άρχισαν οι γυναίκες να εισέρχονται στον επαγγελματικό χώρο της δημοσιογραφίας πιο δυναμικά, προκειμένου να...