Μελανά βουνά να ατενίζουν τη σκορπισμένη λάμψη και κουπιά να ζαρώνουν τα νερά της θάλασσας. Στο ίδιο σκηνικό, μια άλλη μέρα και εποχή, ένας βράχος να σχηματίζει το μαύρο χάσμα όσο ο αέρας κυλάει τα αγκάθια της πεδιάδας πιο πέρα. Όλες αυτές οι εικόνες, αποσπάσματα ποιημάτων από διαφορετικές χρονικές περιόδους, αποδίδουν στο φυσικό τοπίο τις πολύσημες λειτουργίες του όσο παράλληλα γεννούν ερωτήματα. Τι μορφή παίρνουν τα δέντρα, τα κύματα, τα ζώα όταν ταυτίζονται με ψυχικές διαθέσεις; Πως...